• główna
• trening
• języki
• relaksacja
• metodyka
• Biofeedback

Supernauka

Przez lata uczęszczania do różnych edukacyjnych placówek człowiek zmuszany jest do przyswojenia ogromnej ilości nowych informacji.

Zdobytą wiedzę testują sprawdziany i egzaminy za które dostaje się adekwatne (przynajmniej teoretycznie) do poziomu wiedzy oceny. Przygotowaniom do nich w znakomitej większości przypadków przyświeca słynny, nie tylko studencki slogan, nazywany zasadą Trzech Z, czyli "Zakuć, Zdać, Zapomnieć". Zwłaszcza pierwsza czynność z owego hasła nastręcza najwięcej kłopotów i jest kojarzona z istną drogą przez mękę. Wynika to z prostego i niezbyt przyjemnego faktu: większość ludzi doskonale wie, że musi się uczyć, natomiast kompletnie nie ma pojęcia jak robić to efektywnie i szybko, a także całkiem łatwo oraz przyjemnie. Choćby z tego prostego faktu warto poznać podstawowe metody przyspieszonej i zwyczajnie lepszej nauki.

Nie są one dzisiejszym wynalazkiem, bo nowoczesne metody efektywnej nauki wykorzystane chociażby w szeroko swego czasu reklamowanym kursie językowym SiTA mają swe źródło jeszcze w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Wtedy bowiem bułgarski psycholog Georgij Łozanow rozpoczął pracę nad sugestopedią - metodą uczenia się, która miała doprowadzić do pełnej harmonizacji ciała oraz ducha. By tego dokonać Łazanow wykorzystywał elementy medytacji, hinduskich ćwiczeń ascetycznych oraz moc muzyki klasycznej. Współgranie oddechu z melodią barokowych utworów instrumentalnych oraz wprowadzenie organizmu w stan roleksacji doprowadzało do zwiększenia zdolności zapamiętywania o ponad osiemdziesiąt procent. Ze względu na świetne efekty sugestopedia zdobyła sporą popularność.

Dwadzieścia lat po bułgarskich narodzinach dotarła do Stanów Zjednoczonych pod nazwą superlearning, czyli superuczenie. W odróżnieniu od swego europejskiego prototypu supernauka nie wymaga obecności nauczyciela, uważa się więc je za nieco uproszczoną i bardziej praktyczną wariację na temat sugestopedii. Wciąż jednak zachowane są w nim podstawowe cechy metody stworzonej przez Łozanowa, takie jak relaksacja, wizualizacja, sugestia, specjalne ćwiczenia synchronizujące oddech oraz określona muzyka.